Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
A) Davacı/Karşı Davalı İsteminin Özeti:
Davacı/Karşı davalı vekili, müvekkilinin davalı şirkette transport şoförü olarak 2007 yılında işe başladığını, ücretinin asgari ücret ile sefer başına 750 Euro olduğunu, müvekkilinin 15.08.2013 tarihinde sefer prim alacağını ve asgari ücret alacağını istemesi üzerine davalı işveren tarafından haksız şekilde işten çıkarıldığını ve daha önceden alınan teminat senedini icraya koymak tehdidi ile bazı evrakların imzalatıldığını, şirket yetkililerinin baskısı ile günde 13 saat araç kullanmak zorunda bırakıldığını, yıllık izinlerini kullanamadığını ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, ücret, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı/Karşı Davacı Cevabının Özeti:
Davalı/Karşı davacı vekili, davacının müvekkili şirkette 29.11.2007 tarihinde işe başladığını ve 15.08.2013 tarihinde kendi isteği ile ailevi sorunlarından dolayı işten ayrıldığını, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatı alacağı bulunmadığını, aksine müvekkili şirketin davacıdan ihbar tazminatı alacağı olduğunu savunarak, davanın reddini ve karşı davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı/karşı davacı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı/karşı davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçi transport şöförü olarak davalıya ait işyerinde çalışmış, iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarını talep etmiştir.
Davacının imzasını taşıyan 15.08.2013 tarihli dilekçede istifa ettiği belirtilmişse de, dava dilekçesinde ödenmeyen bazı işçilik alacaklarından söz edilmiş olup, Mahkemece yapılan yargılama sonunda ödenmeyen işçilik alacakları tespit edilmiştir.
4857 sayılı İş Kanunu'nun 24/II-e maddesine göre ödenmeyen işçilik alacakları davacıya haklı fesih imkanı verdiğinden istifa dilekçesinin ardından bir ay içinde açtığı davada sözü edilen olguların ortaya konulması sebebiyle kıdem tazminatı isteminin kabulü yerinde ise de, haklı nedenle sözleşmesini fesheden işçi ihbar tazminatına hak kazanamayacağından ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken ihbar tazminatı talebinin kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.