Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- TCK'nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin icra vasıtalarının "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alınmalıdır.
Sanığın, polis memurlarına yakalanmamak için kaçtığı sırada müştekilerden ...’in düşerek yaralandığının belirlenmesi üzerine sanık hakkında kasten yaralama suçundan kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, sanığın kaçması şeklindeki pasif eyleminin de tek başına görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturmadığı gözetilmeden, müştekilerden ...’in yakaladığı sırada sanığın direnmesi üzerine birlikte düşerek yaralanması suretiyle görevi yaptırmamak için direnme suçunun oluştuğu somut olayda, müşteki ...’e yönelik olarak işlenen görevi yaptırmamak için direnme eylemlerinin neler olduğu kararda yöntemince gösterilip tartışılmadan sanık hakkında yazılı şekilde TCK' nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,
2- Mükerrir sanık hakkında, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar biçimde denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,
Kanuna aykırı, sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.