TCK'nın 89/4, 62/1,53/6, 51/1-3. maddelerince mahkumiyet,
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın idaresindeki araçla ışıklı kavşakta, kırmızı ışık ihlali ile, yeşil ışıkta geçen ve içinde mağdurların bulunduğu araçla çarpışması şeklinde gerçekleşen olayda tam kusurlu olup, bilinçli taksirin koşullarının da bulunması karşısında; temel cezanın alt sınırdan tayini ve TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresi belirlenirken yasal dayanağının gösterilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 6. bendinin sonuna, " TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca" ibaresinin yazılarak hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.