Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden katılan mağdure Melahat vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07.11.2014 tarih ve 2014/3385 Esas sayılı iddianamasi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 104 ve 43 üncü maddelerinin birinci fıkraları ve 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılması ve hakkında hak yoksunluklarına hükmedilmesi istemli Fethiye 3. Asliye Ceza Mahkemesi'ne kamu davası açılmıştır.
2. Fethiye 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29.01.2015 tarihli ve 2014/519 Esas, 2015/66 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ve ikinci fıkrası kapsamında kalması ihtimaline binaen görevsizlik kararı verilerek dosyanın ağır ceza mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir.
3. Fethiye Ağır Ceza Mahkemesi 13.04.2015 tarihli ve 2015/108 Esas, 2015/127 Karar sayılı kararı ile karşı görevsizlik kararı vererek, görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın Yargıtay 5. Ceza Dairesine gönderilmesine karar vermiştir.
4. Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 23.06.2015 tarihli 2015/7249 Esas, 2015/12959 Karar sayılı kararı ile Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar vermiştir.
5. Fethiye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli ve 2015/471 Esas, 2016/473 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraat kararı verilmiştir.
6. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.11.2020 tarihli ve 14-2016/322467 sayılı tebliğnamesi ile onama görüşlü olarak Dairemize gönderilmiştir.
Katılan Mağdure Melahat Vekili
Beraate dair hükmün yasak delile dayanması ve önceki raporlarda dikkate alınarak mağdurenin kendini savunabilecek durumda olup olmadığının araştırılmadan tesis edilmiş olması nedeniyle yasaya aykırı olduğunu beyan ederek temyiz isteminde bulunmuştur.
İlk derece mahkemesi; "Sanığın savunması, katılanların beyanları, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanık hakkında her ne kadar reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de; sanığın katılan ... ile aralarındaki konuşma ve mesaj kayıtlarından da katılan ...'in sanık ile aralarında geçtiği iddia olunan eylemin yalan olduğunu beyan ettiği, dosya kapsamından da sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair katılanların soyut iddialarından başkaca bir delil de bulunmadığı anlaşıldığından sanığın atılı suçu işlediği sabit olmadığından beraatine dair aşağıdaki gibi karar verilmiştir." gerekçeleriyle sanık hakkında üzerine atılı suçtan beraat kararı vermiştir.
Sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği ve buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda ilk derece mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Fethiye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli ve 2015/471 Esas, 2016/473 Kararsayılı kararında katılan mağdure Melahat vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
28.03.2023 tarihinde karar verildi.