Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Karabük 1. Hukuk Mahkemesi hükmüne karşı, davacı vasisi tarafından istinaf yoluna başvurulması sonunda Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kez davacı vasisinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
Dava, soybağının reddi istemine ilişkindir.
Aile mahkemesinin görevli olduğundan bahisle davanın usulden reddine dair İlk Derece Mahkemesince verilen karar davacı vekilince istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi üzerine, davacı vasisi istinaf isteminin esastan reddi kararını temyiz etmiştir.
01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-c maddesine göre; Bölge Adliye Mahkemesince, yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek için verilen kararlar ile merci tayinine ilişkin kararlar kesin olup, bu kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamaz. Bölge Adliye Mahkemesi kararında temyiz yolunun açık olarak gösterilmesi bu sonucu değiştirmez. Davacı vasisinin temyiz talebinin bu sebeple reddine karar verilmesi gerekmiştir.
Yukarıda açıklanan sebeplerle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 02.12.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.