Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 06.07.2010 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.12.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye alacağın tahsili istemiyle açılmıştır
Davalı, sözleşmede kararlaştırılan iş bedelinin sözlü anlaşmayla 5.000,00 TL’ye indirildiğini, bu miktarın da davacıya ödendiğini, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, dava kabul edilmiştir.
Hükmü, davalı temyiz etmiştir.
Davada dayanılan 28.03.2007 tarihli sözleşmede, işin bedeli 8.500,00 TL olarak kararlaştırılmıştır. Bu ücret, Borçlar Kanununun 365.maddesinde belirtilen götürü ücrettir. Bir tanımlama yapmak gerekirse, önceden ve kesin olarak tayin edilmiş ücrete “götürü ücret” denir. Ücretin götürü olarak kararlaştırıldığı işlerde, yüklenici yapılacak şeyi kararlaştırılan fiyat üzerinden yapmak zorundadır. Eser, kararlaştırılan götürü ücretten daha fazla masraf ve emekle meydana çıkarılsa bile yüklenici kural olarak götürü bedelin arttırılmasını isteyemeyeceği gibi, daha az masraf ve emekle yapılmış olsa da iş sahibi bedelin indirimini talep edemez. Diğer yandan, yazılı yapılan sözleşmelerin tadil edildiğinin de Borçlar Kanununun 12.maddesi uyarınca, aynı şekle uyularak kanıtlanması gerekir.
Mahkemece, yapılan bu saptamalara uygun karar verildiğine göre davalının bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
./..
2011/8873 - 2011/9456 -2-
Yapılan yargılamaya toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 18.07.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.