Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının hastanede temizlikçi olarak çalıştığını, davacının işyeri ve yaptığı işin değişmediğini, yaşlılık aylığı bağlanması için öngörülen sigortalılık süresini ve prim ödeme gün sayısını tamamlayarak kendi isteği ile işten ayrıldığını, kıdem tazminatı alacağının yol ve yemek ücreti gibi giydirilmiş brüt ücreti üzerinden hesap edilmesini talep ettiklerini belirterek bir kısım işçilik alacağı talebinde bulunmuştur.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, kıdem tazminatı yönünden idareye başvuru yapılması gerektiğini, davanın zamanaşımına uğradığını, husumet yöneltilemeyeceğini, husumet itirazı olduğunu, HMK 107 ve 109 maddeleri uyarınca aykırı olduğunu, davacının bir alacağının olmadığını savunup davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacının yıllık izin ücreti ile ilgili talebi dosya içerisinde mevcut belgeler gözetilmeksizin hesaplanmış olup, davacının kullandığı yıllık izin süre hesabı eksik yapılmıştır. Dosya içerisinde mevcut belgelerden davacının 41 gün daha yıllık izin kullandığı anlaşılmakla, davacının yıllık izin ücret alacağı hesabından bu sürenin düşülmemesi hatalıdır.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 16/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.