Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/05/2013 tarih ve sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketle yaptıkları ... taşıma sözleşmesi uyarınca göndericisi davalı olan emtianın Azerbaycan'da bulunan dava dışı şirkete nakliyesinin müvekkili tarafından gerçekleştirildiğini, ancak davalının navlun ücretini ödemediği ileri sürerek, 2.400,00 USD'nin faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, navlun faturasından da görüldüğü üzere navlundan alıcı firmanın sorumlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı gönderici tarafından dava dışı "... adına düzenlenen faturada ödeme şeklinin mal mukabili olduğu, ayrıca FOB ibaresinin yer aldığı, gümrük beyannamesinde de göndericinin davacı, alıcının "... Nesiroğlu olduğu, teslim şeklinin FOB olup, mal mukabili ödeme ibarelerinin yer aldığı, FOB ibaresinin navlun vb. ücretlerin alıcıya ait olduğunu kanıtladığı, gönderilen malı kabul etmekle navlun faturasından da sorumlu olduğu, aksini kanıtlayacak delil bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 08/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.