Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanıklar ... ve ... hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme, sanık ... hakkında ise mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde:
Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun' a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanıklar müdafilerinin temyiz isteğinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık, sanık ... hakkında ise hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince:
TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanıklar...ve ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi, yanısıra sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümde koşulları bulunduğu halde TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 05.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.