TCK’nın 22/4, 89/4,62,50/4, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın üzerine atılı taksirle yaralama suçunun TCK'nın 89/4. maddesinde hükme bağlandığı ve aynı maddenin 5. fıkrası gereğince 1. fıkrası kapsamı dışında bulunan bilinçli taksir hali hariç şikayete tabi olduğu, vekaletnamesinde açıkça şikayetten vazgeçmek husunda yetkisi bulunmayan katılanlar vekilinin hükümden sonra temyiz aşamasında 11.05.2016 havale tarihli dilekçe ile sanık hakkındaki şikayetlerinden vazgeçtiğini bildirmiş olması karşısında, katılanların, vekillerinin sunduğu şikayetten vazgeçme dilekçesine itirazı olup olmadığına dair beyanı ve sanığın da TCK'nın 73/6. maddesi gereğince şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediğine dair beyanı alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.