SUÇLAR: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 22.07.2015 tarihli ve 2015/7249 numaralı iddianamesiyle sanık hakkında şikâyetçinin evine gece vakti yatak odası penceresini zorlamak suretiyle girip, içeriden cep telefonunu, 350,00 TL parasını, ziynet ve diğer bazı eşyalarını aldığından bahisle hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143/1, 116/1,151/1 ve 53/1. maddelerinden cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Gaziosmanpaşa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2016 tarihli ve 2015/236 Esas, 2016/746 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143,62 ve 53. maddeleri gereğince 5 yıl 15 ay hapis, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun'un 116/4,62 ve 53. maddeleri gereğince 10 ay hapis, mala zarar verme suçundan aynı Kanun'un 151/1,62 ve 53. maddeleri gereğince 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
Sanık ... 27.06.2016 tarihli temyiz dilekçesinde özetle, dosyasının temyize gönderilmesini talep etmiştir.
1. Olay tarihi olan 14.05.2015’te gece vakti sayılan saat 22.00 ile 22.30 arasında şikâyetçinin evine yatak odası penceresi zorlanmak suretiyle girilip, içeriden cep telefonu, 350,00 TL para, ziynet eşyaları ve bazı diğer eşyalarının alındığı, durumun polis ekiplerine bildirilmesi üzerine evden alınan parmak izinden sanığın tespit edilip yakalandığı, aşamalarda suçunu ikrar ettiği, bu sebeplerle mahkemece sanığın hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından mahkûm edildiği belirlenmiştir.
2. 20.05.2015 tarihli Ekspertiz Raporu ve 18.07.2015 tarihli tutanak dosya içerisine alınmıştır.
1. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
2. Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 143. maddeleri uyarınca tayin olunan 7 yıl 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sırasında 6 yıl 3 ay yerine 5 yıl 15 ay hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
3. Sanığın şikâyetçinin evine yatak odası pencere camını zorlayarak girdiği ve içeriden suça konu telefon, ziynet ve diğer eşyaları ile 350,00 TL parasını almış olduğu evin içinden alınan parmak izinden anlaşıldığı gibi sanık tarafından her aşamada ikrar da edilmiş olduğundan sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziosmanpaşa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2016 tarihli ve 2015/236 Esas, 2016/746 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.