Sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar vermeden mahkumiyet, suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlıktan mahkumiyet, konut dokunulmazlığını bozmadan hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- Suça sürüklenen çocuklar hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Suça sürüklenen çocuklar hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı CMK'nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığı ve suça sürüklenen çocuklar müdafiinin itirazının da mercii Iğdır Ağır Ceza Mahkemesi'nce incelenerek 15.03.2014 tarih ve 2014/215 değişik iş sayılı karar ile kesin olarak reddine karar verildiği anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteğinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların mağdurun evine girerek bir adet altın bilezik, bir çift küpe ve 50,00 TL parayı çalmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık dava zamanaşımının, ... ...'in sorgusunun yapıldığı 22.03.2009, ... ...'ın sorgusunun yapıldığı 01.09.2009 tarihleri ile mahkumiyet kararının verildiği 04.12.2013 tarihi arasında geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,
3- Sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamdaki mahkeme adının ''Beyoğlu'' yerine ''İstanbul", karar numarasının ise ''2005/124'' yerine '' 2006/124 '' yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiş, adli sicil kaydında yer alan ve daha ağır cezayı içeren Iğdır Asliye Ceza Mahkemesi'nin 01.06.1998 tarih ve 11-378 E. K. sayılı kararının tekerrüre esas alınması gerekirken, Beyoğlu 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23.02.2006 tarih ve 2005/284 E.- 2005/124 K. sayılı kararının mükerrirliğe esas alınması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 12.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.