Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Mahkemece davacının dava dilekçesinde 2.500 TL fazla mesai ücreti talep etmesine ve takdiri indirim hariç 1.153,40 TL fazla mesai ücretinin reddedilmesine rağmen, karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre davalı lehine 1.153,40 TL vekalet ücretine hükmedilmemesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.'nun geçici 3 maddesi yollamasıyla HUMK' un 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
Hüküm fıkrasına 7 numaralı bent olarak;
“7-Davalı vekille temsil edildiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan ...Ü.T.'sine göre takdiri indirim dışında reddedilen 1.153,40 TL üzerinden hesaplanan 1.153,40 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” bendinin eklenmesine, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 08/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.