TCK'nın 155/2,62,53,52 maddeleri gereğince mahkumiyet
Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın katılan şirkette satış sorumlusu olarak çalıştığı, farklı tarihlerde gıda ürünlerini müşterilere dağıtıp teslim ettiği, şirket adına bu dağıtıp teslim ettiği malların paralarını ödemelerini aldığı ancak bu paraları uhdesinde tutup katılan şirkete teslim etmediği, bu suretle sanığın üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği somut olayda, sanık savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Sanığın eyleminin aynı suç işleme kararı kapsamında farklı zamanlarda gerçekleşmesi nedeniyle TCK’nın 43/1. maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Anayasa Mahkemesi’nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın lehine olan yasal hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.