TCK'nın 79/1-b, 35/2,62,52/1-2-3,58/1-6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanıklar hakkında hüküm kurulurken TCK'nın 53/1. maddesi uygulanmamış ise de, madde ile düzenlenen hak yoksunluğu kazanılmış hak teşkil etmeyip, güvenlik tedbiri niteliğinde bulunduğundan hürriyeti bağlayıcı cezanın kanuni sonucu olarak her zaman uygulanması mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.