Taraflar arasında görülen davada Ürgüp Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/02/2011 tarih ve 2009/184-2011/82 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait depoyu kiraladığını, kira sözleşmesinin 23/05/2008-31/01/2009 tarihleri arasında yapılmış olduğunu, kira sözleşmesine göre kiralanan depoya depolanacak malın indirme bindirme ve bekçi sorumluluğunun davalıya ait olduğunu, mercimeğin Mersin'den getirtilerek Ürgüp'teki depoya konulduğunu, konulan malın toplam 1.030.443 Kg olduğunu, kiralanan depodan 614.220 Kg malın satışının yapıldığını, buna bağlı olarak da 416.223 Kg malın bulunması gerektiğini, ancak Ürgüp Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/17 D.iş sayılı kararı ile yapılan tespitte depoda 57.541,12 Kg mal olduğu, 358.681,88 Kg malın eksik olduğunun bilirkişi raporu ile tespit edildiğini, zararın 447.947,51 USD olduğunu iddia ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 390.000,00 USD'nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı, usulüne uygun dava dilekçesi tebliğine rağmen davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirket ile davalı arasında ticari bir ilişki olduğu, depoya giren malların toplam 1.030,443 Kg olduğu, bu mallardan 619,799 Kg malın sevk edildiği, stoklarda 410,644 Kg mal olması gerektiği, bu malların maliyet değerinin ise ton başına 1.076,22 USD olduğu, bu durumda depoda bulunan mal düşüldükten sonra kalan miktarın 353.173 Kg olduğu, dolayısıyla davacının zararının 380.014 USD olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabul kısmen reddine, 32.811,75 USD'nin davacı ... Sanayi ve Ticaret A.Ş. tarafından 04/10/2010 tarihinde EUREKO Sigorta A.Ş.'ye temlik edilmiş olmakla dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalı ...'den tahsili ile Eureko Sigorta A.Ş.'ye verilmesine, 65.264,00 USD'nin davacı ... Sanayi ve Ticaret A.Ş. tarafından 04/10/2010 tarihinde Aviva Sigorta'ya temlik edilmiş olmakla dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalı ...'den tahsili ile Aviva Sigorta'ya verilmesine, 281.938.25 USD'nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile davalı ...'ten tahsili ile Akel Tekstil ve Sanayi Tic. A.Ş.'ye verilmesine karar verilmiştir.
Karar, davalı temyiz etmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere,mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekir.
2-Ancak dava, taraflar arasındaki ardiye sözleşmesi gereğince davalıya teslim edilen malın kaybedilmesi nedeniyle uğranılan zararın tahsili istemine ilişkin olup; mahkemece davacının yurtdışından ithal ettiği mercimek emtiasının bedeli döviz üzerinden hesaplanarak hükmedilmiştir.Ancak taraflar arasında aksine bir yazılı sözleşme olmaması nedeniyle karar tarihinde yürürlükteki 818 sayılı BK 83. maddesi uyarınca davacının zararının TL üzerinden belirlenerek hükmedilmesi gerekirken döviz cinsi üzerinden tazminata hükmedilmesi doğru görülmediğinden, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.
3-Bozma sebep ve şekline göre davalının faize ilişkin temyiz itirazının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.
Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vakilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerden dolayı, davalının faize ilişkin temyiz itirazının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 26.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.