Sanığın atılı suçtan beraatine dair Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.12.2016 gün ve 2015/344 Esas, 2016/309 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak müsnet suçtan mahkumiyetine
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma, tanık beyanları ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın, olay tarihinde ormanlık alanda yere yatırıp kıyafetlerini çıkarmaya çalışarak göğüsleri ile kalçasına dokunduğu mağdurenin taşla kafasına vurması üzerine onun aşılabilir mukavemeti dışında eylemini tamamlamasına engel harici neden bulunmaksızın kendiliğinden bıraktığı anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 36. maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçme düzenlemesi de gözetildiğinde sanığın basit cinsel saldırı suçundan cezalandırılması gerekirken suç vasfının tayinininde yanılgıya düşülerek nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsten mahkumiyet kararı verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 06.12.2017 gün ve 2017/1881 Esas, 2017/2390 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak sanığın nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsten mahkumiyetine dair kurulan hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 13.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.