5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1,50/4-1,52/4. maddeleri gereğince; mahkûmiyet.
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığa verilen hapis cezasının paraya çevrilmesi sırasında, bir yılın 365 gün yerine 360 gün olarak kabul edilmesi suretiyle 15.200 TL yerine 15.000 TL olarak eksik adli para cezasına hükmolunması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin TCK'nın 22/6. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarını reddine, ancak;
Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının TCK'nın 50/4-1a, 52/2. maddeleri uyarınca adli para cezasına çevrilmesi yerine, sadece 50/4-1. maddesine göre çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddelerinin tamamının gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun CMUK'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. bendinde yer alan “TCK'nın 50/4.maddesi delaleti ile TCK'nın 50/1. Maddesi” ibaresinin “5237 sayılı TCK'nın 50/4-1a, 52/2. maddeleri” şeklinde değiştirilmesine, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.