Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanıklar hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararları verilmiştir.
Katılan sanığın temyiz isteği, sanık ...'ın kendisine hakaret ettiğini jandarmaya ikrar ettiğine, usul ve yasaya aykırı olan hükmün kaldırılmasına ve kendisinin beraatine karar verilmesine, vesaire ilişkindir.
Katılan sanık ile sanığın kardeş oldukları ve suç tarihinde anneleri olan tanık ...'ın yanında arazi meselesi nedeniyle tartıştıkları ve tartışma sırasında karşılıklı olarak sinkaflı sözlerle birbirlerine hakaret ettikleri iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece her iki sanığın da hakareti karşılıklı olarak işlediğini kabul ederek haklarında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan sanık ve sanığın savunmaları ve anneleri olan tanık ...'ın soruşturma aşamasında alınan beyanı karşısında, sanıkların birbirlerine karşılıklı olarak sinkaflı sözlerle hakaret ettikleri sabit görülmekle, Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiş ve katılan sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.03.2023 tarihinde karar verildi.